Les escaliers de Mission Timothée

Door No. 1.

De trappen van Mission Timothée...

We hebben al heel veel beleefd met al deze traptreden. Bijna elke dag is er wel een valpartij!

Al de traptreden zijn nog niet precies geteld, maar het zijn er rond de 150. 

Jullie weten dat voordat we bij de eetzaal zijn we er al 100 op moeten, 

en om bij het internet te komen wel 130 treden. 

Dus aan onze conditie wordt goed gewerkt. 

We vonden het wel leuk om al de trappen in beeld te brengen, zie hieronder al de trappen. 

Op een middag deden no. 4 en ik een heuse trappenjacht! We hadden de opdracht gekregen om al de trappen te fotograferen. Maar het kan goed zijn dat we er een paar over het hoofd hebben gezien.

Ja, en wat brengt al die trappen? Ik zei het al eerder: valpartijen. 

No. 4 valt hier het meeste en heeft al hele "mooie" geschaafde benen, armen en gezicht. Want je loopt natuurlijk niet gewoon omhoog of naar beneden, maar altijd in sneltreinvaart en het liefst op je crocs die je half aan je voeten hebt.

Gisteren heeft no. 4 een "groot" ongeluk gehad. Hij was alleen op onderzoek uit samen met een vriendje en kwam huilend thuis want hij had bloed aan zijn oor. 

En ja, een hele, hele diepe snee in de plooi van zijn oor. 

Gelukkig zijn hier op de Mission ook verpleegsters en kwam er een meisje no. 4's oor verzorgen. 

En nu ziet het er heel mooi uit:

Dit verband kreeg hij er nog over voor 's nachts. 

Na deze hele geschiedenis herinnerde hij zich een verhaal uit de bijbel en een probleem met een oor. Mama las het verhaal voor uit de kinderbijbel, het verhaal waarin Petrus het oor afhakt van Malchus. Het mooiste was natuurlijk de genezing. Morgen zullen we kijken of het oor van no. 4 ook mooi genezen is. 

Tussentijdse evaluatie

Een sabbatical gaat in rook op wanneer je geen doelen en structuren hebt. De eerste maand is inmiddels voorbij  – tijd om even terug te blikken. We genieten van ons plekje hier en zijn nog elke dag erg dankbaar en verbaasd dat wij hier zomaar mogen verblijven. Elke morgen genieten we van ons uitzicht (ook als de lucht helemaal dicht zit en alleen maar grijze tinten vertoont). Elke dag zijn we dankbaar dat we zomaar aan tafel kunnen schuiven en we overvloedig bediend worden. Elke avond zijn we moe en slapen we  als rozen.

Onze dagelijkse structuur heeft de maaltijden en de dagsluiting als basis – erg gemakkelijk om zomaar aan te schuiven alhoewel een dagsluiting om 20.30-21.30 niet heel erg handig is voor ons gezin. We zijn niet verplicht deze bij te wonen, maar proberen hier toch zoveel mogelijk van te profiteren. We genieten van het samen zingen en elke avond is er iemand anders die deze bezinning leidt. Een dagelijkse Bijbelstudie – we gaan door het boek Handelingen.
Verder zijn de ochtenden gereserveerd voor het thuisonderwijs en zijn onze middagen ook goed vol gelopen. Op maandag- en donderdagmiddag werken Wilma en één van de meisjes een paar uurtjes in de wasserij. Marc werkt op dinsdagmiddag in de tuin. Wilma en no. 1 proberen zich dan dienstbaar te maken door middel van het naaien van gordijnen voor één van de omliggende gemeentes hier, terwijl de andere kinderen volop hun Frans kunnen oefenen op hun vrienden. Dit werken is allemaal erg ontspannend zo samen met de mensen van hier. De mentaliteit hier is: wat vandaag niet afkomt, doen we morgen. Het gaat op zijn gemak.

 Op woensdag en zaterdagmiddag trekken we er met het gezin op uit. Hiernaast heeft elk (van de ouders;-)) één vrije middag (d.w.z. dan trekt de andere ouder met de kinderen op) om in de bibliotheek of ik weet niet waar op het terrein te zitten.  Heerlijk om eens rustig een boek te lezen en ‘stiekem’ aan de ons zelfgestelde doelen te werken. Marc wilde graag nog eens een lied schrijven en Wilma is bezig met het schrijven van een nieuw evangelisatieweek programma onder de titel Oemoes, keer om! Bedankt R. en E. voor de inspiratie hiertoe.

Natuurstudie

Het kleine stukje strand aan de Middellandse zee was ons terrein voor natuurstudie deze week. We vonden een aantal heel mooie schelpen met schitterende kleuren parelmoer.

We vonden rode zeewier, die na droging helemaal bruin werd. Maar in zee zagen we soms donkere plekken en dat bleken stukken zeewier te zijn.

We vonden groene sponzen. Eerst dachten we dat het om stukjes schuimrubber ging, maar er lagen er zoveel - dat moeten wel een soort sponsdieren zijn. Wie weet wat dit zijn? We hebben ze voor de foto hier neergelegd, maar ze lagen tussen de schelpen en het zeewier.

Middellandse zee

Mooi weer of niet, wij wilden toch graag eens naar de Middellandse Zee en woensdagmorgen vertrokken we dan ook richting zee. Na een rit onder een dik grijs wolkendek bleek het strand zonovergoten te zijn. We hebben een paar uurtjes doorgebracht op het strand en ons beziggehouden met richtingbepaling. Welke kant is Afrika en welke richting is Israël? We hadden het strand trouwens bijna voor ons alleen... De foto's spreken voor zich.

Nat

Afgelopen weekend was het hier nat, héél nat. Zaterdagavond begon het te waaien en al gauw viel de regen met bakken uit de hemel. Al inslapend was het geluid nog aangenaam, maar wanneer je ’s nachts 5x wakker wordt, vraag je je wel af hoe het er ’s morgens buiten uit zal zien. Wat een kabaal op een golfplaten dakje.

Het eerste dat we zondagmorgen hoorden toen we onze buitendeur openden, was een kolkende rivier. In één nacht tijd was deze van een klein miezerig stroompje met zeker 2 meter gerezen. Op weg naar de eetzaal lagen diverse (grote) takken van de bomen gewaaid en het weer was het gesprek van de ochtend.

Tussen de kerkdiensten in hebben we wat slaap proberen in te halen en zijn we even naar “ons” plekje aan de rivier gewandeld. Waar we anders heerlijk tussen de rotsen zitten, snelt nu het water zich voort. Het schijnt een dag of 3 te duren voordat al het water weer afgevoerd is.

PS  Om de oma’s gerust te stellen: de Franse oogdruppeltjes hebben goed gewerkt – Marc’s ogen waren binnen 2 dagen helemaal genezen.

Voor de regenval vond je ons regelmatig op dit plekje.



Na de regenval een kiekje vanaf een plekje iets meer links - 'onze' rotsen zijn niet meer te zien.



Marc met no. 2 en 3, met achter hen een bruisende rivier...



 Voor de hevige regenval gaf de andere kant van de brug dit beeld.